Greater Bengaluru News9: ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ತಂಭವೆಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ಸರ್ಕಾರದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮಹತ್ತರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೇಲೆ ಹೇರುತ್ತಿರುವ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿವೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿರುವುದು ಮತ್ತು ‘ನಕಲಿ ಸುದ್ದಿ’ (Fake News) ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತರಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನುಗಳು ಈ ಆತಂಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ.
- ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಬಂಧ: ಪಾರದರ್ಶಕತೆಗೆ ಹಿನ್ನಡೆ
ಫೆಬ್ರವರಿ 2026ರಲ್ಲಿ ಸಚಿವರೊಬ್ಬರ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಳ್ಳತನದ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಬಯಲಿಗೆಳೆದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ, ಸರ್ಕಾರ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಒಳಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೇರಿರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಭದ್ರತೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡುವುದು ಎಂದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಶಕ್ತಿ ಸೌಧದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ, ಪಾರದರ್ಶಕ ಆಡಳಿತ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. - ನಕಲಿ ಸುದ್ದಿ ತಡೆ ಮಸೂದೆ (2025): ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ
ಸರ್ಕಾರವು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ‘ಕರ್ನಾಟಕ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ನಕಲಿ ಸುದ್ದಿ (ನಿಷೇಧ) ಮಸೂದೆ, 2025’ ಹಲವು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ:
ಅಸ್ಪಷ್ಟ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ: ಯಾವುದು ‘ನಕಲಿ ಸುದ್ದಿ’ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಅಥವಾ ಟೀಕಾಕಾರರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸಲು ಅಸ್ತ್ರವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆ: ನಕಲಿ ಸುದ್ದಿ ಹರಡುವವರಿಗೆ 2 ರಿಂದ 7 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ₹10 ಲಕ್ಷದವರೆಗೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ. ಇದು ಪತ್ರಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಯದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು (Chilling Effect) ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು.
ಅಧಿಕಾರ ದುರುಪಯೋಗದ ಭೀತಿ: ಸರ್ಕಾರದ ಆಯ್ದ ಸಮಿತಿಯೇ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದರಿಂದ, ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ವಿರುದ್ಧದ ವರದಿಗಳನ್ನು ‘ನಕಲಿ’ ಎಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ.
- ಸಮರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ವಿರೋಧ
ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಕಾರ, ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣ (Hate Speech) ಮತ್ತು ಕೋಮು ಗಲಭೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಕಾಪಾಡುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಆದ್ಯತೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ.
ಆದರೆ, ಸಂವಿಧಾನದ ಕಲಮು 19(1)(a) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಇದು ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾನೂನು ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಪತ್ರಕರ್ತರು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿ ತಡೆಯಲು ಈಗಾಗಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನುಗಳೇ (IPC/BNS) ಸಾಕಾಗಿರುವಾಗ, ಹೊಸದಾಗಿ ಇಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಕಾನೂನಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೇ ಎಂಬುದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬೇಕೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರವು ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಬದಲು, ಸತ್ಯಾಂಶಗಳನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಇಡುವ ಮೂಲಕ ನಕಲಿ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕು. ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ಬಂಧವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಜನರ ‘ತಿಳಿಯುವ ಹಕ್ಕನ್ನು’ (Right to Know) ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ.
